Tasia Rodink op de Nurburgring

Tasia RodinkNa twee stratencircuits werd het voor Tasia Rodink weer even omschakelen voor een wedstrijd op een permanent circuit. De 17-jarige Drentse reisde met haar team af naar Duitsland, om op de Nurburgring haar tweede IDM wedstrijd te verrijden. En het werd een weekend met dubbele gevoelens.

Op vrijdag stonden maar liefst drie vrije trainingen op het programma. Trainingen die Tasia moest gebruiken om de baan te leren kennen. Want het was de eerste keer dat ze met de motor over dit asfalt mocht rijden. En de eerste training op vrijdag begon nat dus werd het leren kennen van de baan ietwat lastig, maar geen onmogelijke opgave. Vrije training 2 en 3 werden gebruikt om verschillende gegevens te verzamelen en om natuurlijk tijden te verbeteren, want de weersomstandigheden werden gedurende de dag een stuk beter. Tevreden sloot Tasia de vrijdag af.

De weergoden waren ook zaterdag goed gezind. Bij het opstaan scheen de zon al om vervolgens niet meer weg te gaan tot het begin van de avond. Tasia moest dus proberen de stijgende lijn van vrijdag door te zetten. Er werd het één en ander aangepast aan de motorfiets, om de rondetijden nog verder naar beneden te krijgen. Maar al na de eerste kwalificatietraining kwam Tasia niet tevreden terug bij de tent. De motor voelde niet goed aan en dus was er werk voor Tasia en haar monteurs. Uit de tijden die gereden werden in de eerste kwalificatie bleek dat het voor Tasia in ieder geval geen probleem zou worden om zich te kwalificeren voor de race.
De tweede kwalificatie moest dan de laatste test worden voor de wedstrijd. En ondanks dat de motorfiets nog niet naar wens was afgesteld ging de rondetijd toch verder naar beneden. Tasia mocht uiteindelijk als 39ste aan de wedstrijd beginnen.

Wedstrijd één was dus al op zaterdagmiddag en de 125cc coureurs moesten 20 ronden afleggen. Tasia’s start was goed en ze pakte een paar plaatsen. Al snel bleek het verschil met de kopgroep, want die pakten direct een gat. Voor Tasia begon een strijd om plek 35. En het was een leuke strijd om te zien. Tot na 8 ronden de rode vlag werd getoond. De race werd stilgelegd, omdat de koploper onderuit was geschoven en op de weg bleef liggen. De wedstrijdleiding besloot om de wedstrijd opnieuw te starten en de resultaten van het eerste deel en de tweede wedstrijd bij elkaar op te tellen. De tweede start ging voor Tasia minder en ze kon moeilijk de aansluiting houden. De motorfiets leed af en toe zijn eigen weg en Tasia besloot om de race in ieder geval uit te rijden. Dat lukte en Tasia finishte uiteindelijk als 30ste.

Zondagmorgen waren de weersomstandigheden volledig anders dan de dag ervoor. Het regende en de warm up moest dan ook met regenbanden verreden worden. Tasia hoopte dat het droog zou worden, maar je weet het nooit met het weer in de Duitse Eiffel en dat bleek ook tijdens de wedstrijd. Rond half drie was het net zo’n beetje gestopt met regenen. De baan begon op te drogen, maar er waren ook nog natte plekken. De keus was nu… regenbanden, of slicks. Tasia en haar team kozen voor de eerste; regenbanden dus. En dat bleek naderhand geen goede keus. De baan droogde snel op en Tasia kon, ondanks een goede start, al snel geen aansluiting vinden bij de mannen en vrouwen die een andere bandenkeus hadden gemaakt. Ook nu was het voor Tasia dus zaak om te blijven zitten en om de wedstrijd uit te rijden. Regenbanden op een droge baan zorgen voor gripproblemen, dus Tasia moest goed opletten. Uiteindelijk finishte Tasia als 32ste.

Tasia:
‘Dit is een weekend geweest dat ik misschien maar snel moet vergeten. Vrijdags ging het goed en dat positieve gevoel had ik graag willen vasthouden. Wat aanpassingen aan de motorfiets bevielen me niet. Toch kon ik ook na het terugzetten van een paar zaken niet het lekker racegevoel te pakken krijgen. Erg jammer, want ik had graag wat laten zien op de Nurburgring. Voor ons is het nu zaak om de motorfiets weer op en top te maken voor de wedstrijd die over twee weken op het circuit van Assen zal zijn. Ik kijk er naar uit!’

Foto: Oeds Zandstra

Over de auteur

Kevin Bruurs Toen ik zeven jaar werd mocht ik voor het eerst op een minibike rijden, nu elf jaar later heb ik gereden in de Juniorcup, Supercup600 en Dutch supersport en helemaal gek van de motorsport.